La longa vojaøo

(Teksto M.Redoulez

Muziko T.Faverial)

Æe la oceano

Staras la infano

Larmoj el okuloj.

Frontas l'ondoluloj.

Ploras sur la duno,

Dum ekbrulas suno,

Ruøa fajrofonto,

Post la horizonto.

Revas li pri lando,

For de tiu strando,

Kie palmoj verdas,

Sed hom' vivon perdas.

Ili nokte venis

Kaj perforte prenis

Patron for malpace

Fikruelminace.

Sekvis nur inkuboj

Æiam premaj duboj.

Ili re venis,

Kal la fraton prenis.

Frapoj øis forsveno;

Vanis la savpeno.

E¶is plu sen fino

Krioj de l'patrino.

Þin al arbo ligis,

Domon elbruligis

Ili kun armiloj

Bruna vest', pafiloj.

Trans arbaroj, montoj,

Kampoj, valoj, pontoj,

Fuøi malproksimen,

Kuri for translimen.

Iri, frosti, þviti.

Sunon,pluvon spiti.

Zorgi ne pri laco.

Tenis sin øis paco.

Lastan poseda¼on,

Kiel forceda¼on,

Por doganpasisto.

Nun al novekzisto.

Antał la alveno

Æe la urbhaveno

La fratina bebo

Mortis post vivstrebo.

Fine de l'koþmaro

Granda þip sur maro.

Longa æi vojaøo.

Pasis for junaøo.

Novaj geamikoj

Por la ludaj skipoj

Malsuksesas peli

Nostalgion el li.

Æe la oceano

Staras la infano

Larmoj el okuloj.

Frontas l'ondoluloj.