JES, NI SOLIDARU

(Teksto M. Redoulez Muziko T.Faverial)

Æe l'kapostacio de l'pramolinio

Amas' enþipiøas en granda vario.

Ekzemple ¼us apud blankhara avino

Kviete sidiøis graveda negrino.

Ve ! restas neniuj sidlokoj invitaj,

Do kelkaj personoj plustaras krampitaj.

Alvenas nur poste æi-vir' kun kravato.

Li grize mienas, jen hom' sen kompato.

-Hej ! bruna porkino !

For ! Tuj al Medino !

Por ke Mi nun sidu,

Kaj cin ne plu vidu !

La lokon þi lasas, æar li þin foræasas,

Venkinte, tuj poste sidiøas li moþte.

-Mi volas protesti, ne povas mi resti

Apude de vi : Ne ! leviøas l'avino.

-Tuj ankał ni staru !

-Jes, ni solidaru !

Ekkrias lernantoj

Al æiuj sidantoj.

En pram' alvenanta æe l'fina stacio

Jen vere tre strangas la situacio,

Nur du pasaøeroj normale plusidas,

Dum æiuj aliaj nu stare acidas.

Sed kion do æiu interne pripensas ?

Æar la emocioj de grupo intensas,

Ja inter la honto kaj deca fiero,

De simpla kompato al fia kolero...

-Tuj ankał ni staru !

-Jes, ni solidaru !

-Tuj ankał vi staru !

-Jes vi solidaru !

-Tuj ankał ni staru !

-Jes ni solidaru !